Poza zasadą, że mowa powinna się zacząć, trwać przez jakiś czas i skończyć nie ma chyba innych uniwersalnych schematów budowania struktury przemówienia. Wśród różnych schematów budowania mów jest jednak jeden, który uchodzi za klasyczny. Jeżeli zatem chcecie pisać w sposób klasyczny, to pamiętajcie, że powinniście swój materiał rozkładać na sześć następujących części.

1. Wprowadzenie (exordio), w którym będziesz mógł zainteresować publiczność i zyskać wiarygodność. Następnie powinniście w formie

2. Opowieść (narratio), której musisz zrelacjonować istotne fakty w taki sposób, żeby publiczność przyjęła jako swój ten właśnie sposób połączenia faktów.

3. Podział (divisio), w którym musisz podzielić problematykę na poszczególne zagadnienia i zapowiedzieć, w jakiej kolejności będziesz je omawiać. Kolejną częścią waszego  wywodu musi być

4. Dowód (confirmatio), który stanowi wsparcie dla głoszonej przez was tezy. Następnie musicie dokonać

5. Refutacja (refutatio), tzn. wskazać na słabości argumentacji waszego przeciwnika w dyskusji i podać argumenty przemawiające za fałszywością jego twierdzeń (pamiętajcie, że to dwie różne czynności).

6) Konkluzja (conclusio) w taki sposób, żeby publiczność zapamiętała wasze stanowiska i była gotowa działać na jego podstawie.

Trzymajcie się tych wskazówek. Wasze przemówienia będą dzięki temu zrównoważone, wyczerpujące i przekonujące.